حالا که این گوشی ....

حالا که این گوشی

به دست من افتاده است

                      بگذار خودم را معرفی کنم

                     من ........

حق داری

پنجره مجازی ای که دست تو را باز کرده است

                                                                  تاریک بود

گنجشک ها بی جهت به دیوار می کوبند

                                                                 دلم گرفته است

                                                                آئینه ای دارم

                                                               که از آن رو بر می گردانم

                                         می شنوی ؟

توی خط صدای تلخت را می شنوم

چرا همیشه از حرف زدن با من

                                             .......................

گوشی را که می گذارم

حسرت

            حرف های نگفته

                                     بر دلم سنگینی می کند

آنا

  
نویسنده : آنا ; ساعت ٧:٤٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ اسفند ،۱۳۸٥