سیب آبی

رنگ قرمز یعنی احترام ، به حرمت تمام کسانی که این رنگ رو دوست دارند . هر چند من فقط رنگ آبی رو دوست دارم . و لیموئی(شاید)این شعر رو برای کسی سرودم که همه چیزش رو تو یه دنیای آبی خلاصه کرده . اما عاشقه رنگ قرمزه . ***چه پارادوکسِ زیبائی***این شعر برای دنیای آبی هاست . آسمان آبی ، دریای آبی ، احساس آبی ، یا حتی سیب آبی...این شعر رو نوشتم .زمانی که آهنگ **ممنونمِ** رضا صادقی رو پشت هم گوش می کردم . باشد که حال و هوای این شعر بازگوی ذره ای از اعتماد و خلوص باشد .

 

آنا

 

 

این سو

ستاره

آن سو

ستاره

من در هلال گاهواره

تاب می خورم

سر دادن ناله ی جدائی ام را

ندید گرفتی

من بی حرکت می رفتم

تو رهایم ساختی

تو سکوتِ میان لبان منی

مثل سایه ای

در تاریکی

بخواب

من آن سیب آبی را

به یادگارت

همیشه می بویم

بخواب

در سکوت ستارگان

با من

آرمیده ایم در گاهواره ی

ماه

آه!.........

من آهنگی غمگین

برای شبانه هایم زدم

تو را فریاد خواستی

و اشک

و ستاره

نه سیگار.

 

Anna

/ 0 نظر / 8 بازدید