ای ستاره ها كه بر فراز آسمان با نگاه خود اشاره گر نشسته ايد ای ستاره ها كه از ورای ابرها بر جهان ما نظاره گر نشسته ايد آری اين منم كه در دل سكوت شب نامه های عاشقانه پاره می كنم ای ستاره ها اگر به من مدد كنيد دامن از غمش پر از ستاره می كنم با دلی كه بوئی از وفا نبرده است

جور بيكران و بهانه خوشتر است

در كنار اين مصاحبان خود پسند

ناز و عشوه های زيركانه خوشتر است

جام باده سرنگون و بسترم تهی

سر نهاده ام به روی نامه ها

سر نهاده ام كه در ميان اين سطور

جستجو كنم نشانی وفای او

من كه پشت پا زدم ب هر چه هست و نيست

تا كه كام او ز عشق خود روا كنم

لعنت خدا به من اگر به جز وفا

زين پس به عاشقان با وفا كنم

رفته است و مهرش از دلم نمی رود

ای ستاره ها ! چه شد كه او مرا نخواست

ای ستاره ها ! ای ستاره ها ! ستاره ا

پس ديار عاشقان جاودان كجاست ؟ 

 

/ 0 نظر / 3 بازدید